Esmeralda Tijhoff

Some thoughts on History, Politics, and the Art of Living

Raad zoekt vrouw

Zucht. To do or not to do. In Groningen was vanavond het evenement RaadZoektVrouw, een initiatief vanuit alle locale politieke partijen om méér vrouwen in de gemeenteraad te krijgen. Doel is een fifty/fifty verdeling, want nu is slechts één derde vrouw en zijn alle wethouders en de burgermeester man. Maar ja, is conventionele politiek wel wat voor mij?

 

Ongeveer 70 vrouwen namen deel aan ‘Raad zoekt Vrouw’ in het stadhuis van Groningen.

Vanuit de Tweede Kamer was Kirsten van den Hul overgekomen. Met de OV-fiets sjeesde ze gevaarlijk over de gele gladde steentjes van Groningen naar het stadhuis waar ze precies op tijd verscheen. Van den Hul vertelde een persoonlijk verhaal over haar oma die nooit haar school had mogen afmaken omdat ze een meisje was. Want voor een boerendochter uit Schildewolde werd school niet van belang gevonden. Deze oma heeft haar kleindochter daarom altijd aangespoord verder te gaan; in scholing en politiek.

Zulke steun en aansporing hebben veel mensen, met name vrouwen, nodig om verder te komen in het leven, stelde Kirsten van den Hul. En de politiek zelf moet meewerken, want de evenredige verdeling komt er écht niet vanzelf. Anders was het nu, 100 jaar na het passief kiesrecht voor vrouwen, allang voor elkaar. En dat is het niet, dus iets houdt vrouwen buiten de deur. Onze eerste strategie moet dan ook zijn om mannen te vinden die níet bang zijn voor sterke vrouwen. Mannen die bijvoorbeeld weigeren zitting te nemen in een panel als daar enkel (blanke heteroseksuele) mannen in zitten. Verandering en evenredige vertegenwoordiging komen er niet vanzelf, ze moeten afgedwongen worden.

It is not just the right thing to do, it is the smart thing to do.

Groepsfoto van De raadsleden en de deelnemers van raadzoektvrouw groningen 2017

De raadsleden en hun toekomste collega’s? Foto gemaakt door Raadzoektvrouw.

En waarom moet er dan zo nodig 50% vrouwen in zo’n gemeenteraad? Behalve het voor de hand liggende: ‘de bevolking is voor de helft vrouw en je wilt die helft óók representeren in de politiek’, is er nog de even zwaar wegende; ‘mannen kijken door een mannenbril en maken zo beslissingen vanuit het mannelijk perspectief’, zodat vrouwen en hun specifieke politieke behoeften worden vergeten. Ik hoorde ook zeggen dat vrouwen ‘anders’ zijn en anders beslissingen maken. Vanuit praktisch oogpunt werd er ook nog gewezen op de onderzoeken die laten zien dat bedrijven waar substantieel veel vrouwen werken, dus met een goede mix van de seksen, het véél beter doen in besluitvorming. Een goede verdeling van m/v zou dus de kwaliteit van de lokale politieke besluitvorming doen toenemen!

Met een plastic zak over je hoofd op de bank.

Tja, Agnes Jongerius zou hebben gezegd dat vrouwen vooral niet op de bank moeten blijven zitten met een zak over hun hoofd, wachtend tot het over is gewaaid. We moeten opstaan en onze vinger opsteken.

Pak die maatschappelijke verantwoordelijkheid, stelde ook Marja Doedens, de tweede spreekster van de avond. Doedens komt uit het bedrijfsleven en drukte ons op het hart dat het écht niet vanzelf komt; die evenredige vertegenwoordiging. Als zij een leuke workshop voor kinderen in de ICT opzet, dan brengen ouders hun zoontjes wel, maar nemen ze hun dochters weer mee om te winkelen in de stad.

De verschillen tussen de seksen zijn al zichtbaar in de verwachtingen die mensen hebben over kinderen en hun interesses en kunnen. Dus wij moeten bij élk evenement die we organiseren, bij elk debat en elke workshop, erop bedacht zijn dat er een evenredig aantal mannen en vrouwen aan bod komen.

De balans wordt opgemaakt. Opvallend veel deelnemers weten nog niet bij welke partij zij actief zouden willen worden.

Maar ja, en ik dan? Ik ben zeker voorstander van een betere representatie in de politiek, maar betekent dit, dat ik mij moet aansluiten bij een politieke partij en moet proberen in de raad te komen? Veel deelnemers die ik sprak, waren nog geen eens lid van een politieke partij. Misschien is dat ook wel voor veel vrouwen,of mensen in het algemeen, een groot obstakel: welke partij past bij mij? In het decennia van de zwevende kiezer is het aansluiten bij een politieke partij geen kleinigheid. Een ander dilemma zijn de zorgtaken die veel vrouwen hebben, en hoe dit te combineren met een baan én met politieke deelname. Ik zou in dat licht wel eens willen weten hoeveel gemeenteraadsleden, Staatsleden, en Tweede Kamerleden, vrijgezel zijn of zelfs alleenstaande ouder. Is de politiek voorbehouden en hen die een steunpilaar thuis hebben die alle ballen opvangt die zij thuis laten vallen?

Ik moet er nog even over nadenken.

 


Lees ook de verslaggeving van de locale nieuwszenders.

http://www.rtvnoord.nl/nieuws/180107/Vrouwelijk-Groningen-weet-de-weg-naar-het-stadhuis-te-vinden

 

http://www.dvhn.nl/groningen/Groningse-vrouwen-vinden-stadhuis-22327022.html

 

En ben jij verrast dat er vooral tegenstand is vanuit rechts? De  rechtse jongens zien ineens concurrentie verschijnen.

http://www.jovd.nl/groningen/persberichten/%E2%80%98gemeente-moet-afzien-van-campagne-voor-meer-vrouwen-de-raad%E2%80%99

 

Lees ook hoe RTVNoord erin is geslaagd enkel mannen te interviewen over het onderwerp ‘Vrouwen in de Politiek’

http://www.rtvnoord.nl/nieuws/180090/Zolang-de-politieke-cultuur-niet-verandert-zijn-quota-nuttig

 

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply