Esmeralda Tijhoff

Some thoughts on History, Politics, and the Art of Living

De hulpkaravaan

<deel I: “Ze komen hier en krijgen alles gratis“>

Foto’s verschenen op het internet van Syrische vluchtelingen in bootjes. We hoorden het al een tijdje op de radio. De Middellandse zee is een kerkhof geworden. Ik zag heel wat viezigheid voorbijkomen in de reacties op die foto’s. Het zouden kakkerlakken zijn die hier onze pensioenen komen opeten. Gelukzoekers, moordenaars, en heus geen zielige arme mensen want ze hadden immers nog een telefoon op zak.

De stroom aan bagger zwol aan, niemand leek zich nog te schamen voor het mensonterende getrap en gebrul. Als historicus vroeg ik me af: was dit hoe de sfeer was voordat Hitler aan de macht kwam? De gedachtegang ‘het zijn geen mensen maar ratten en die moeten dood’ is immers een bekende voorloper op genocide. Zijn deze mensen de nieuwe NSB’ers? Is dit ‘het karakter’ van ‘ons volk’? Zie ik hier gebeuren wat zoveel jaar geleden ook gebeurde en wat er toe kon leiden dat Nederlanders massaal hun joodse buren op de trein zette richting de kampen?

Hoe cynisch dat gevreesd wordt voor het verlies van de christelijke identiteit van Europa door de komst van vluchtelingen die moslim zijn. Die christelijke identiteit is al verloren op het moment dat je je medemens weigert voedsel en onderdak te bieden in tijden van nood.

En toen kwam er deze foto. Een Syrisch jongetje dood op het strand. De haatdragers proestten nog dat het ziek was een foto van een lijk te ‘gebruiken voor politieke gewin’, maar het tij was onomkeerbaar. Het leed waarvan we zo vaak hadden gehoord had een gezicht gekregen. De burgerinitiatieven voor hulp zwollen in een mum van tijd aan tot een ware burgerbeweging. De media veranderde even van toon en gaf de microfoon eindelijk eens aan de individuen die dekens, kleding, eten, draagdoeken, tenten, speelgoed etc. etc. verzamelen voor de vluchtelingen. Zelfs de notoire racisten op facebook deelden de foto van het jongetje. Ja, ze gaven wel de schuld aan Turkije want die had die mensen moeten tegenhouden, maar ze vonden het tenminste érg dat hier een dood jongetje lag. Er was eindelijk een besef dat het om mensen gaat, en niet om kakkerlakken.

syrisch jongetje

Toch waren de grenzen van de solidariteit de volgende dag al te zien. Diezelfde media die de microfoon even uitleende voor emotionele reacties over de wrede gevolgen van het beleid, nam deze alweer haastig terug. De schuldvraag wordt op dit moment heen en weer geschoven; Fort Europa, de rijke oliestaten, Turkije,  de VS. Britain First publiceerde zelfs met veel genoegen een video waarin de tanden van de vader de schuld kregen,… Iedereen behalve wijzelf wordt aangevoerd in een poging zichzelf te ontslaan van de noodzaak tot handelen om de groep mensen die vluchten van oorlog en armoede te helpen. Te veel mensen beamen dat het erg is maar ze moeten eerst aan hun eigen gezin/vrienden/kennissen/mede-Nederlanders denken, want ja, wij hebben ook niet veel geld. Blijkbaar is het echt te veel moeite om de kleren die jouw kinderen te klein zijn geworden af te geven bij een inzamelpunt.

Afhankelijk van hoe sterk de mondiale arbeidsmarkt in beweging komt, varieert de geschatte groei van het wereldwijde bbp – in zeven verschillende studies – van 67 tot 172 procent. Open grenzen zouden de wereld twee keer zo rijk maken.

– Rutger Bregman. De Correspondent 25 oktober 2013 –

Ik weet niet welke van de twee bewegingen zal overheersen. Maar ik weet wel dat de menselijke stem, de uitgestoken hand, de christelijke naastenliefde, de islamitische solidariteit, de humanistische zorg voor elkaar,… dat deze stemmen nóg luider gehoord moeten worden. We laten elkaar toch niet verzuipen?!

 

welcome

 

Er zijn veel, heel veel initiatieven op dit moment om goederen naar de diverse vluchtelingenkampen te brengen. Iedereen met een auto, bus of camper kan er zelf heen rijden en met de mensen praten en spullen brengen.

 

Hier zijn enkelen van de burgerinitiatieven:

De Hulpkaravaan naar Griekenland

Bag to the future: rugzakjes voor kinderen met speelgoed.

Because we carry: verzameld draagdoeken en draagzakken

Doneer Je Deken verzamelt dekens, kleding, schoenen, toiletspullen,  eten etc.

Ik wil iets doen brengt mensen die iets willen doen in contact met projecten.

 

 

You can leave a response, or trackback from your own site.

One Response to “De hulpkaravaan”

Leave a Reply